突発 (とっぱつ) — Ausbruch; ausbrechen; sich plötzlich ereignen
突発
と っ ぱ つ
Ausbruch; ausbrechen; sich plötzlich ereignen
Bildminhhä
Verbkonjugationstabelle für 突発
| Formularname (形) | Wort |
|---|---|
| Wörterbuch (辞書) | 突発する/とっぱつする |
| Vergangenheit (た) | 突発した |
| Verneinung (未然) | 突発しない |
| Höflich (丁寧) | 突発します |
| te (て) | 突発して |
| Fähigkeit (可能) | 突発できる |
| Passiv (受身) | 突発される |
| Befehl (使役) | 突発させる |
| Passiver Befehl (使役受身) | 突発させられる |
| Bedingungen (条件) | 突発すれば |
| Befehl (命令) | 突発しろ |
| Will (意向) | 突発しよう |
| Verbot (禁止) | 突発するな |
