征服 (せいふく) — conquest; subjugation
征服
せ い ふ く
JLPTN1
Conquest; subjugation
ノルマン
noruman
人
jin
は
ha
1066
senrokujuuroku
年
nen
に
ni
イングランド
ingurando
を
wo
征服
seifuku
した
shita
。
.
The Normans conquered England in 1066.
Overcoming (a difficulty); conquering (e.g. a mountain); mastery (of a skill)
彼
kare
は
ha
エベレスト
eberesuto
を
wo
征服
seifuku
した
shita
。
.
He conquered Mt. Everest.
Bildminhhä

Verbkonjugationstabelle für 征服
| Formularname (形) | Wort |
|---|---|
| Wörterbuch (辞書) | 征服する/せいふくする |
| Vergangenheit (た) | 征服した |
| Verneinung (未然) | 征服しない |
| Höflich (丁寧) | 征服します |
| te (て) | 征服して |
| Fähigkeit (可能) | 征服できる |
| Passiv (受身) | 征服される |
| Befehl (使役) | 征服させる |
| Passiver Befehl (使役受身) | 征服させられる |
| Bedingungen (条件) | 征服すれば |
| Befehl (命令) | 征服しろ |
| Will (意向) | 征服しよう |
| Verbot (禁止) | 征服するな |
