格闘 (かくとう) — (hand-to-hand) fight; grapple; scuffle; tussle
格闘
か く と う
(hand-to-hand) fight; grapple; scuffle; tussle
彼
kare
は
ha
襲撃者
shuugekisha
を
wo
格闘
kakutou
して
shite
地面
jimen
に
ni
倒
tao
した
shita
。
.
He wrestled his attacker to the ground.
Struggling (with a problem, task, etc.); grappling; wrestling; getting to grips (with)
Bildminhhä

Verbkonjugationstabelle für 格闘
| Formularname (形) | Wort |
|---|---|
| Wörterbuch (辞書) | 格闘する/かくとうする |
| Vergangenheit (た) | 格闘した |
| Verneinung (未然) | 格闘しない |
| Höflich (丁寧) | 格闘します |
| te (て) | 格闘して |
| Fähigkeit (可能) | 格闘できる |
| Passiv (受身) | 格闘される |
| Befehl (使役) | 格闘させる |
| Passiver Befehl (使役受身) | 格闘させられる |
| Bedingungen (条件) | 格闘すれば |
| Befehl (命令) | 格闘しろ |
| Will (意向) | 格闘しよう |
| Verbot (禁止) | 格闘するな |
