なし得る (なしえる なしうる) — to be able to do; to be capable of doing
なし得る
To be able to do; to be capable of doing
Image search

Verb conjugation table なし得る
| Form name (形) | Word |
|---|---|
| Dictionary (辞書) | なし得る/なしえる |
| Past (た) | なし得た |
| Negation (未然) | なし得ない |
| Polite (丁寧) | なし得ます |
| te (て) | なし得て |
| Ability (可能) | なし得られる |
| Passive (受身) | なし得られる |
| Command (使役) | なし得させる |
| Passive command (使役受身) | なし得させられる |
| Conditions (条件) | なし得れば |
| Command (命令) | なし得ろ |
| Will (意向) | なし得よう |
| Prohibition (禁止) | なし得るな |
