俯く (うつむく) — to hang one's head; to look down; to cast one's eyes downward
俯く
う つ む く
う つ む く
To hang one's head; to look down; to cast one's eyes downward
言
i
ってから
ttekara
、
,
まゆちゃんは
mayuchanha
恥
ha
ずかしそうに
zukashisouni
俯
utsumu
いてしまう
iteshimau
。
.
Having said it, Mayu hangs her head in embarrassment.
Image search

Verb conjugation table 俯く
| Form name (形) | Word |
|---|---|
| Dictionary (辞書) | 俯く/うつむく |
| Past (た) | 俯いた |
| Negation (未然) | 俯かない |
| Polite (丁寧) | 俯きます |
| te (て) | 俯いて |
| Ability (可能) | 俯ける |
| Passive (受身) | 俯かれる |
| Command (使役) | 俯かせる |
| Passive command (使役受身) | 俯かせられる |
| Conditions (条件) | 俯けば |
| Command (命令) | 俯け |
| Will (意向) | 俯こう |
| Prohibition (禁止) | 俯くな |
