優しさ (やさしさ) — kebaikan hati; keramahan; rasa kasih sayang
優しさ
や さ し さ
や さ し さ
や さ し さ
Kebaikan hati; keramahan; rasa kasih sayang
彼
の
言葉
には
人
を
思
いやる
優
しさが
感
じられた
。
Dalam kata-katanya, saya merasakan kebaikan hati yang tulus dalam memedulikan orang lain.
Kelembutan sikap; keanggunan; kehalusan budi
その
女性
の
物腰
の
優
しさに
心
を
奪
われた
。
Saya sangat terpikat oleh kelembutan sikap dan pembawaan wanita itu.
Kelembutan; kesejukan; sifat tidak menyengat
春
の
陽射
しの
優
しさが
心地
よい
。
Kelembutan sinar matahari musim semi terasa sangat menyenangkan di kulit.
Kelembutan hati; kebaikan budi; kepolosan
子供
らしい
気立
ての
優
しさが
彼女
の
魅力
だ
。
Kebaikan budi yang polos layaknya seorang anak kecil adalah daya tarik utama wanita tersebut.
Keanggunan; keindahan; kehalusan bahasa (ungkapan klasik untuk sesuatu yang luar biasa)
古典文学
には
言葉
の
優
しさが
満
ちている
。
Karya sastra klasik tersebut dipenuhi dengan keanggunan bahasa yang sangat kental.
