吹
吹 - 1. เป่า; ลมพัด; พ่นลมหายใจ E.g.: 吹毛 (การเป่าขนเพื่อหาแผลหรือการจับผิด), 鼓吹 (การตีกลองและเป่าแตรเพื่อปลุกใจ, การโฆษณาชวนเชื่อ) 2. เป่าเครื่องดนตรีให้เกิดเสียง E.g.: 吹奏 (การบรรเลงเครื่องลม)
吹 (ふ.く) — เป่า; ลมพัด; พ่นลมหายใจ<br>E. เป่าเครื่องดนตรีให้เกิดเสียง<br>E.
เล่นเสียง
คุนโยมิ
ふ.く
โอโยมิ
スイ
จังหวะ
7
JLPT
N3
ความถี่ 
#1133/2500
องค์ประกอบ
欠 口
ความหมาย
- เป่า; ลมพัด; พ่นลมหายใจ
E. เป่าเครื่องดนตรีให้เกิดเสียง
E.
ตัวอย่าง
吹雪
が
続
いた
。
พายุหิมะยังคงดำเนินต่อไป
吹雪
のため
電車
が
遅
れた
。
รถไฟมาถึงช้าเพราะพายุหิมะ
吹雪
でえらい
目
に
遭
った
。
เรามีช่วงเวลาที่เลวร้ายในพายุหิมะ
吹雪
で
視界
がきかなかった
。
พายุหิมะบดบังทัศนียภาพ
吹
き
出物
が
彼女
の
首
に
出
た
。
มีผื่นขึ้นที่คอของเธอ
吹雪
はまる
一週間荒
れ
狂
った
。
พายุหิมะโหมกระหน่ำตลอดทั้งสัปดาห์
風
が
吹
く
。
ลมพัด.
交響吹奏楽団
で
トランペット
を
吹
いています
。
ฉันเล่นทรัมเป็ตในวงดุริยางค์ลมไพเราะ
潮
を
吹
いたぞ
。
ที่นั่นเธอเป่า!
風
が
吹
いている
。
ลมกำลังพัด.
風
が
吹
き
止
んだ
。
ลมพัดมาเอง
木
は
吹
き
倒
された
。
ต้นไม้ก็ถูกปลิว
