寵
寵 - 1. ประทานพร; เมตตา; เอ็นดู; รักใคร่ E.g.: 寵愛 (ความรักใคร่เอ็นดู, ความโปรดปราน), 寵児 (ลูกรัก, ผู้ที่เป็นที่โปรดปราน) 2. พระคุณ; ความเมตตา; ความรักใคร่ E.g.: 恩寵 (พระคุณ, ความเมตตาจากเบื้องบน)
寵 (めぐ.み めぐ.む) — ประทานพร; เมตตา; เอ็นดู; รักใคร่<br>E. พระคุณ; ความเมตตา; ความรักใคร่<br>E.
เล่นเสียง
คุนโยมิ
めぐ.み;めぐ.む
โอโยมิ
チョウ
จังหวะ
19
องค์ประกอบ
龍 宀
ความหมาย
- ประทานพร; เมตตา; เอ็นดู; รักใคร่
E. พระคุณ; ความเมตตา; ความรักใคร่
E.
