山
山 - 1. ภูเขา; ภูมิประเทศที่ยกตัวสูงขึ้น E.g.: 山脈 (เทือกเขา), 登山 (การปีนเขา) 2. การกองพูนขึ้นเหมือนภูเขา E.g.: 山積 (การกองพูน, การคั่งค้าง) 3. ภูเขาที่เป็นแหล่งผลิตแร่ธาตุ; เหมืองแร่ E.g.: 閉山 (การปิดเหมือง, การปิดฤดูกาลปีนเขา) 4. คำที่ใช้เรียกนำหน้าชื่อวัด; วัด E.g.: 山号 (ชื่อฉายาของวัด), 開山 (การสร้างวัด, เจ้าอาวาสรูปแรก)
山 (やま) — ภูเขา; ภูมิประเทศที่ยกตัวสูงขึ้น<br>E. การกองพูนขึ้นเหมือนภูเขา<br>E. ภูเขาที่เป็นแหล่งผลิตแร่ธาตุ; เหมืองแร่<br>E. คำที่ใช้เรียกนำหน้าชื่อวัด; วัด<br>E.
เล่นเสียง
คุนโยมิ
やま
โอโยมิ
サン;セン
จังหวะ
3
JLPT
N5
ความถี่ 
#131/2500
ความหมาย
- ภูเขา; ภูมิประเทศที่ยกตัวสูงขึ้น
E. การกองพูนขึ้นเหมือนภูเขา
E. ภูเขาที่เป็นแหล่งผลิตแร่ธาตุ; เหมืองแร่
E. คำที่ใช้เรียกนำหน้าชื่อวัด; วัด
E.
ตัวอย่าง
山
の
山頂
は
雪
でおおわれている
。
ยอดเขาที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ
山
に
顔
があるよ
。
มีใบหน้าใหญ่อยู่บนนั้น
山
の
山頂
から
見
ると
、
その
島
はとても
美
しい
。
มองจากบนยอดเขาเกาะสวยมาก
山
は
遠見
の
方
がよい
。
ภูเขาดูดีขึ้นเมื่อมองจากระยะไกล
山
の
上
に
雲
が
見
えた
。
เราเห็นเมฆเหนือภูเขา
山田
さんお
電話
です
。
คุณยามาดะ มีโทรศัพท์โทรหาคุณ
山
の
上
で
大声
を
出
せ
。
ตะโกนจากยอดเขา
山
の
麓
に
日
が
昇
るが
早
いかただ
一人山
を
登
り
始
めた
。
พระอาทิตย์เพิ่งจะขึ้นที่เชิงเขาเมื่อเธอออกเดินทางเพียงลำพังความลาดชัน.
山
の
麓
から
山頂
までは
4
時間
かかるって
。
止
めようよ
。
หากจะใช้เวลาสี่ชั่วโมงจากเชิงเขาขึ้นไปถึงยอดลืมมันไปเถอะ
山頂
には
木
がなかった
。
บนยอดเขาโล่ง
山賊
がその
村
を
襲
った
。
โจรเข้าโจมตีหมู่บ้าน
山
を
通
して
トンネル
を
通
した
。
พวกเขาขับอุโมงค์ผ่านเนินเขา
