擂
擂 - 1. บด; ขยี้; ขัด E.g.: 擂鉢 (ครกญี่ปุ่น, ชามบดอาหาร) 2. ตี; เคาะ E.g.: 擂鼓 (การตีกลอง)
擂 (す.る) — บด; ขยี้; ขัด<br>E. ตี; เคาะ<br>E.
เล่นเสียง
คุนโยมิ
す.る
โอโยมิ
ライ
จังหวะ
16
องค์ประกอบ
扌 雷
ความหมาย
- บด; ขยี้; ขัด
E. ตี; เคาะ
E.
ตัวอย่าง
あいつ
、
上司
に
胡麻
を
擂
ってやがる
。
เขาพยายามเข้าข้างเจ้านายของเขา
