根
根 - 1. รากของต้นไม้และใบหญ้า E.g.: 球根 (หัวของพืช, หัวใต้ดิน) 2. โคนหรือรากฐานของสิ่งต่าง ๆ; แหล่งกำเนิด; รากเหง้า; ที่พึ่งพิง E.g.: 根源 (ต้นกำเนิด, รากเหง้า), 病根 (สาเหตุของโรค, ต้นเหตุของปัญหา) 3. การทำงานของการรับรู้สิ่งต่าง ๆ (ในทางพุทธศาสนา) E.g.: 五根 (อินทรีย์ 5), 六根 (อายตนะภายใน 6) 4. คอน (Kon) (a) ความพยายาม; จิตใจ; พลังใจ E.g.: 根気 (ความอดทน, ความมานะ), 精根 (พลังกายและพลังใจ) (b) ในทางคณิตศาสตร์ หมายถึง ราก (Root) ของจำนวนที่ยกกำลัง หรือค่าของตัวแปรที่ไม่ทราบค่าที่ทำให้สมการเป็นจริง
根 (ね -ね) — รากของต้นไม้และใบหญ้า<br>E. โคนหรือรากฐานของสิ่งต่าง ๆ; แหล่งกำเนิด; รากเหง้า; ที่พึ่งพิง<br>E. การทำงานของการรับรู้สิ่งต่าง ๆ (ในทางพุทธศาสนา)<br>E. คอน (Kon)<br>(a) ความพยายาม; จิตใจ; พลังใจ<br>E.
เล่นเสียง
คุนโยมิ
ね;-ね
โอโยมิ
コン
จังหวะ
10
JLPT
N2
ความถี่ 
#620/2500
องค์ประกอบ
艮 木
ความหมาย
- รากของต้นไม้และใบหญ้า
E. โคนหรือรากฐานของสิ่งต่าง ๆ; แหล่งกำเนิด; รากเหง้า; ที่พึ่งพิง
E. การทำงานของการรับรู้สิ่งต่าง ๆ (ในทางพุทธศาสนา)
E. คอน (Kon)
(a) ความพยายาม; จิตใจ; พลังใจ
E.
