梵
梵 - 1. พรหมัน (Brahman) ซึ่งเป็นหลักการสูงสุดของศาสนาพราหมณ์; หรือหมายถึง "ท้าวมหาพรหม" (Bonten-o) ผู้สร้างสรรพสิ่งซึ่งเป็นรูปเคารพของหลักการนั้น E.g.: 梵天王 (ท้าวมหาพรหม) 2. ภาษาสันสกฤตของอินเดียโบราณ E.g.: 梵語 (ภาษาสันสกฤต), 梵字 (อักษรสิทธัม, อักษรพราหมี) 3. คำที่ใช้นำหน้าสิ่งของที่เกี่ยวข้องกับพระพุทธศาสนา E.g.: 梵鐘 (ระฆังใหญ่ในวัดพุทธ)
梵 — พรหมัน (Brahman) ซึ่งเป็นหลักการสูงสุดของศาสนาพราหมณ์; หรือหมายถึง "ท้าวมหาพรหม" (Bonten-o) ผู้สร้างสรรพสิ่งซึ่งเป็นรูปเคารพของหลักการนั้น<br>E. ภาษาสันสกฤตของอินเดียโบราณ<br>E. คำที่ใช้นำหน้าสิ่งของที่เกี่ยวข้องกับพระพุทธศาสนา<br>E.
เล่นเสียง
โอโยมิ
ボン;フウ
จังหวะ
11
องค์ประกอบ
林 凡
ความหมาย
- พรหมัน (Brahman) ซึ่งเป็นหลักการสูงสุดของศาสนาพราหมณ์; หรือหมายถึง "ท้าวมหาพรหม" (Bonten-o) ผู้สร้างสรรพสิ่งซึ่งเป็นรูปเคารพของหลักการนั้น
E. ภาษาสันสกฤตของอินเดียโบราณ
E. คำที่ใช้นำหน้าสิ่งของที่เกี่ยวข้องกับพระพุทธศาสนา
E.
