森 - 1. ป่า; สถานที่ที่มีต้นไม้ขึ้นหนาแน่น E.g.: 森林 (ป่าไม้) 2. สภาพที่มีสิ่งของจำนวนมาก; หนาแน่น E.g.: 森森 (หนาแน่น, เต็มไปด้วยต้นไม้หรือสิ่งของ) 3. สภาพที่เงียบสงัด; สภาพที่น่าเกรงขามหรือสง่างาม E.g.: 森閑 (เงียบสงัด), 森厳 (น่าเกรงขาม, เคร่งขรึม)

森 (もり) — ป่า; สถานที่ที่มีต้นไม้ขึ้นหนาแน่น<br>E. สภาพที่มีสิ่งของจำนวนมาก; หนาแน่น<br>E. สภาพที่เงียบสงัด; สภาพที่น่าเกรงขามหรือสง่างาม<br>E.

เล่นเสียง

คุนโยมิ

もり

โอโยมิ

シン

จังหวะ

12

JLPT

N2

ความถี่

#609/2500

องค์ประกอบ

Kanji Breakdown

林

ความหมาย

• ป่า; สถานที่ที่มีต้นไม้ขึ้นหนาแน่น
  E. สภาพที่มีสิ่งของจำนวนมาก; หนาแน่น
  E. สภาพที่เงียบสงัด; สภาพที่น่าเกรงขามหรือสง่างาม
  E.

แจ้งปัญหา / ข้อเสนอแนะ