芳
芳 - 1. กลิ่นหอม; กลิ่น 2. หอม; มีกลิ่นหอม E.g.: 芳香 (กลิ่นหอม), 芳醇 (หอมหวานและกลมกล่อม) 3. มีชื่อเสียงดี; เกียรติยศ E.g.: 芳声 (ชื่อเสียงอันดีงาม), 芳名 (ชื่อเสียงอันดีงาม, ชื่อของท่าน) 4. คำยกย่องที่ใช้ประกอบหน้าเรื่องราวของผู้อื่น E.g.: 芳意 (ความปรารถนาดีของท่าน), 芳志 (ความมีน้ำใจของท่าน), 芳書 (จดหมายของท่าน)
芳 (かんば.しい) — หอม; มีกลิ่นหอม<br>E. มีชื่อเสียงดี; เกียรติยศ<br>E. คำยกย่องที่ใช้ประกอบหน้าเรื่องราวของผู้อื่น<br>E.
เล่นเสียง
คุนโยมิ
かんば.しい
โอโยมิ
ホウ
จังหวะ
7
JLPT
N1
ความถี่ 
#1302/2500
องค์ประกอบ
艹 方
ความหมาย
- หอม; มีกลิ่นหอม
E. มีชื่อเสียงดี; เกียรติยศ
E. คำยกย่องที่ใช้ประกอบหน้าเรื่องราวของผู้อื่น
E.
ตัวอย่าง
芳男
は
反証
があるにもかかわらず
、
そう
信
じ
続
けた
。
โยชิโอะยังคงเชื่ออย่างนั้นทั้งๆ ที่มีหลักฐาน
芳田氏
は
山形県
に
生
まれ
、
日本大学芸術学部油絵科
を
卒業
する
。
คุณโยชิดะเกิดที่จังหวัดยามากาตะ และสำเร็จการศึกษาจากนิฮอนมหาวิทยาลัยศิลปากร จบปริญญาภาพเขียนสีน้ำมัน
現在
のその
市
の
財政
は
芳
しくない
。
ฐานะการเงินของเมืองในปัจจุบันไม่ดี
蓮
の
花
はなんとも
言
えない
芳香
をはなっていた
。
ดอกบัวบานส่งกลิ่นหอมชื่นใจอย่างบอกไม่ถูก
