罵る (ののしる) — mencaci; memaki; menghujat; mencerca
罵る
の の し る
JLPTN1
Mencaci; memaki; menghujat; mencerca
彼
は
審判
を
口汚
く
罵
った
。
Dia memaki wasit itu dengan kata-kata kotor.
Ribut; gaduh; berteriak-teriak; bersuara hiruk-pikuk
Berkicau dengan ribut; menggaung dengan bising; bersuara gaduh (untuk hewan atau benda)
Menjadi buah bibir; tersohor; ramai dibicarakan
Berkuasa; berjaya; sangat berpengaruh
Image search

Verb conjugation table 罵る
| Form name (形) | Word |
|---|---|
| Dictionary (辞書) | 罵る/ののしる |
| Past (た) | 罵った |
| Negation (未然) | 罵らない |
| Polite (丁寧) | 罵ります |
| te (て) | 罵って |
| Ability (可能) | 罵れる |
| Passive (受身) | 罵られる |
| Command (使役) | 罵らせる |
| Passive command (使役受身) | 罵らせられる |
| Conditions (条件) | 罵れば |
| Command (命令) | 罵れ |
| Will (意向) | 罵ろう |
| Prohibition (禁止) | 罵るな |
